Loïs Sofie Lindeman is geboren, kijk op haar eigen site voor veel meer foto's
www.loislindeman.nl. Direct naar de foto's op flickr


Papa en Mama blij!

De hele bachelor set foto's

We hadden hem al gek gemaakt.
Met verhalen, van een vreemde Francaise
uit Velsen.



Hij stond al
In jurk, op de Gay-parade
Symbool van onze Mokumse vrijheid.



Maar nu waren we hem aan het opwachten.
De mannen waarmee hij het einde van zijn vrijheid wilde vieren.
Op het terras, langs die lange weg naar Amstelveen.
Hij kwam aangefietst, in wieleroutfit.
Schijnbaar nog onbekend, met wat er stond te gebeuren.



Zijn afkomst werd niet verloochend.
Er werd kloot geschoten, door een prof uit Tubbergen.
Wij hadden zelf een potentiële WK-deelnemer in ons midden.



Toen spoedden de renners ons naar de stad zelf.
Zo rap zelfs dat de gastvrijheid van ons mokum aan anderen
voor even op de proef werd gesteld door de ploegleider.
De Gazzetta della Giulietta schreef er schande van.



We genoten van de drank, de Jajum, in al zijn vormen,
en verwelkomden vrienden, terug uit Aziatische gronden.
Om vervolgens te belanden in de relaxte omgeving van broeders' boot.



Daar werd onze Twent nogmaals beproefd
Over juist dat waar hij zo trots op was,
Zijn data, zijn bergen.



Tenslotte keerden we terug, waar heel veel begon, in de Gieter,
Plek van valse illusies en studentikoze drank.



Toen splitsen de wegen zich.
De Twent zelf zweefde in J_Dano_25th_Anniversary.html" rel="self">Paradiso,
De avond voor hemzelf afrondend.
Tewwijl anderen hun geluk beproefden in Joop.
Zich moeizaam staande houdend tussen de veulens.

"Cesar triomfeert in Romeins bad"
Het was de kop in de sport die me brak,
In de ooit zo roomse Volkskrant
Meer nog dan de hommage aan Michaël zelf, enige pagina's ervoor
Want juist daar vlakbij, op het forum van Mussolini.
Zette ik mijn eerste stappen, in mijn toekomstige woonplaats.

Hoewel een lauwerkrans bij de vorm van zijn hoofd paste.
Krijg ik meer een van hem, als iemand die woekeraars wegjaagt uit de tempel.
Wat was ik blij dat juist hij correspondent werd in mijn geliefde Rome.
Wie anders kon verslag doen van de kwetsbaarheid, van de diepe ziel van de eeuwige stad,
Maar die toch ook de moderne cultuur van de straten wist op te vangen.
 
Ooit zag ik in het theater op het Largo Argentina
Een opvoering van Macchiavellis Mandragola
Over de beperkingen van de mensheid.
Ik dacht even dat hem de hoofdrol zag spelen,
Als vertolker van een eeuwenoude boodschap.

Tags: dode_helden, Rome