In een regenachtig Brussel.
In zijn queeste, elke keer een nieuw iets in de hoofdstad van Europa te zien.


(bron: groundhopping.logt.nu)

Was er oude glorie.
Met eindelijk een bezoek aan het aan het Joseph Marien stadion
Gebracht met een privé chauffeur van Connexxion.
En bier in de Union Taveerne.
Intiemer dan Paars-Wit



Waar een Jonge Brel,
Toen Union Saint-Gilloisse nog Union 60 was.
Het publiek verblijdde,

En nieuwe Brusselse meisjes
Wier moeder nog in St. Gilles woonde.
Na een drukke premetro-rit van Albert



Nu verbonden in het geel-blauw

Sur les pavês de la place Louiza
Dansaient les hommes les femmes en crinoline
Sur les pavês dansaient les omnibus
Avec des femmes des messieurs en gibus

C'était au temps ou Bruxelles rêvait
C'était au temps du cinèma muet
C'était au temps ou Bruxelles chantait
C'était au temps ou Bruxelles bruxellait

Tags: Brussel, Link

It can be so easy.

Tags: Metro

Everybody knows Mario Kart cheats.
But the cheatiest level of all was N64 Bowser Castle.
And that championship was only one I hadn't won on mirror mode yet.
Every time it did a combination of blue shelling at points where I got into the fire
Losing 7 or 8 places
But this time I prevailed.

I jumped up.
And the cord between the Wiimote and the Nunchuck swept above my Lamp.
This was the result.



Videogames are bad for you....r house.

I didn't know what to expect of Bucharest
Was it still Little Paris, as it was in the Interbellum
Had Ceaucescu destroyed everything in the Ceausima?
Or did Kapitalism finish his job.

I arrived in the rain
On a november night.
In a taxi, through an Arc de Triomph
On our way to a very western hotel



We had management committees
Workgroups, and a conference,
But in the mean time, we could expercience a bit of the city.

The metro, with wide modern carriages, but small platforms.
with a rather west-european line-network.
Plata Victoriei, with incredible big buildings.



I went Steaua stadium, was in the south-west.
I took the most filled tram in history,
Through communist blocks to get there.
It was time for Unirea-Rangers.
As i had noticed, when having breakfast with fat guys in blue



We walked throuh Micul Paris,
It's lovely Atheneum,
Surrouind by this weird romance language
And painted Ceilings.
Dancing with Romanian Tango-girls.



We went to a sports bar.
Watching Steau with the faithful,
Feeling the latin-passion, when they equalised Fenerbahce.
Noticing Ajax & Roma banners with consent.
And imagining the tension of the Marele derby



We went to drink beer at Ceauceascu's
Strangly seeing,
That the square before his megaloman palace,
Was used for a Wedding-fair
And BBQ meals.



I am still confused what to think of the city.
It is warm., it is cold, it surely is a true city.

Tags: Link

The old cultural capital of Poland.
Was more cheerful than 11 years ago.



The had a highspeed tram now.
And lots of bike for rent in Civitas.
As well as a networking event.



And that showed us Boats in Poland,
Pecha Kucha in Bologna,
And shared space in Drachten.



And perhaps more importantly.
Meeting the might Wisla in the mud
Dinner in saltmines,
And beers with the pride of Serbia.



More photos

Niet alles is nieuw in Terwijde.
COV D.E.S.T.O. is al van 1928
De olympische spelen waren in Amsterdam
De wereld nog onbekend met de crisis die komen zou



Celine was er al lid van
Maar nu fietsten we weer langs dat prachtige nieuwe sportpark.
Of eigenlijk middendoor over de dijk.
En Jens wou ballen kijken.

We zaten overal op de tribune.
Zagen de dames winnen.
Maar het eerste.
Tegen het altijd lastige VV Loosdrecht.
Verloor.

De zon scheen. Jens genoot.
Bier en ijs waren lekker.
Ajax zou morgen ADO verslaan.
Zijn toekomstige team of BSO?

Meer foto's

Tags: Terwijde

Alle foto's



Mijn liefde voor honkbal begon ergens in 1992
Toen blauwe vogels uit Canada
Ineens doordrongen tot de World Series.
Ik had ook een klasgenoot, die Pitchte bij de Pirates.
Mokums honkbal-hoop.




En Toen ging ik naar New York.
Vlak na de laatste Subway Series.
Betrad ik "The Stadium"
En las over de passie voor de Dodgers en de Giants.



Don Delillo schreef zijn magistrale Roman "Underworld"
Over wat er gebeurde op de dag van het "Shot heard around the world"
Toen de Giants de "Pennant" wonnen, in een playoff tegen Brooklyn.
En dus werd ik voor de Mets. Erfopvolgers en Nieuw Amsterdammers.

Maar weinig tophonkbal hier.
Je keek naar NASN
Debatteerde erover met langskomende New Yorkers als Al
En genoot van de rol in Philip Roths' romans.



Maar nu was er het WK.
Niet de echte top, maar toch.
Met 3500 man in het Pim Mulierstadion,
Genoemd naar onze sportpionier. Op de weg van Jaap Eden

Een stadion vol met dronken Bastille vrouwen
Een superieure Sydney de Jong.
Het neefje van Chavez dat jammerlijk faalde
En een eerste honkman als David Ortiz

Ze zijn niet echt mooi
En hun accent is schreeuwerig
Maar toch gezellig
En een heel festival vol.
Een mooie afsluiting van de zomer

Tags: Festivals

Ik vond in de rommel van mijn ouders.
Het programma van het Amsterdam 713 toernooi.
Het werkte als een Madeleine bij Proust.



Ik was er vlak bij geboren, 300 meter ofzo.
Die betonnen roestbak.
En later weer die schitterende Stijl van Wils
Er talloze malen om heen gefietst, op weg naar Oma
Er achterlangs getramd of gevaren.

Maar nu
Deze 5de augustus 1988.
Zou ik er naar binnen treden.
Eindelijk zien wat er achter die Citroën gebouwen lag.



Op mijn 9de hing er een poster van Mexico'86 in onze gang
Een jaar later was er die voorzet van Silooy op Van Basten
1988 bracht ons allen verlossing.


Ajax - Lokomotive Leipzig 1-0, mijn eerste bewuste europacup finale

En dus gingen we naar binnen.
Een blik op de welkomstwoorden 21 jaar later.
Laat zien hoe heerlijk kneuterig voetbal in de jaren 80 nog was.
Gullit was net naar Milaan. Af en toe zagen we Don Leo in Madrid.


Welkomstwoorden, hele folder

De eerste wedstrijd was tussen Benfica SL en Sampdoria.
Benfica, dat hier ooit eens een van de mooiste Europacup finales had gewonnen.
Eusebio, schim van het verleden.
Het werd een ordinaire schopparij. De Italianen kregen 5 penalties.

Maar toen kwam ons aller Ajax.
Het club lied werd nog niet meegezongen.
Ajax had er weinig zin in.
Maar toch.. Ajax!!

Ze speelden tegen Flamengo.
De rubanegra uit Rio. Net verslagen in het Carioca
Wat een magische naam. 16 jaar voordat ik zelf het Maracana zou betreden.
Maar dat wist ik niet. Ik werd slechts warm van de exotische klanken.


Vasco-Flamengo 2-1, Carioca (Staatskampioenschap van Rio) 1988

Ik was met mijn vader en mijn grote broer. Die was al eens geweest.
Mijn vaders oom was voor het oude Blauw-wit,
waarvan de opvolger hier nog maar een paar jaar geleden,
- op het bijveld - speelde.
Maar dat hadden wij nooit bewust meegemaakt.
En papa was voor Ajax. Wij hadden nooit anders gekend.
John en Johnny kwamen bij ons in het dorp.
Zoals de familie Reiziger met ons te kerke ging.

Ajax verloor. Het was ook laat.
Maar vooral dat gebouw, de stank, maar ook de massa.
De architectuur, maar ook de traditie.
een liefde was ontwaakt.
Het rood-witte hart begon nu echt te kloppen.
Om nooit meer stil te staan.

Tags: Ajax

Lieve Jasper,

Altijd ben je vol verwachting,
Kijkend naar je apparaat,
Dat één met je is geworden.

Jaren geleden al,
Had je een Zuid-Afrikaanse site ontdekt.
Die gratis berichten kon versturen.

En dus bereikten je stapverhalen ons.
In brokjes van 164 tekens.
Vaak door elkaar.

Op koers met Hanneke,
Met Maud de Cauberg op,
Het uitzicht op Ballon d’Alsace met Sanne..
En recenter nog, de onbereikbare sogno van de Côte de Juliette

Op een feest zien we hem staan.
Na een lange kleipartij.
Genietend van de muziek,
Maar ook wachtend op een boodschap van zijn grote liefde.

Want, lieve Jacq,
Alleen dan, wanneer hij leest dat alles goed gaat met jou,
Dan, kan hij pas echt genieten.

Hij zocht altijd naar een Mont Ventoux om te beklimmen.
Kijkend naar de helden in de gele trui.
Schaatsend, lopend, roeiend.
Met stapels Mens Health onder zijn bed.
Hopend dat die hem konden helpen.
Stapels Folia’s. Stapels krantenartikelen.
En huis vol snuisterijen ……
Die allemaal, ja zelfs de derde TV en de vierde stofzuiger, moesten meeverhuizen.

Jaren geleden zagen we je onverstaanbaar onze Amstelstad binnen fietsen.
Die eerste avond, in Amstelveen, ondertekende je reeds met jouw persoonlijk markering.
Jaren nog voordat bij Voltt een bijzondere, bij Martijn niet zo geliefde, traditie haar intrede deed ….

Daar was hij dan, een Twent in Amsterdam.
Genietend van ’t klootschieten, maar nooit in het oude Diekman geweest.
Wel bij de bekerfinale, maar juichend voor Wit-Rood-Wit.
Ben je nu een echte Twent of vind je vooral dat je een echte Twent moet zijn?

Meer en meer werd Mokum deel van jou.
Geniet je van ’t Jordaanfestival en huil je om Koning Dré.
Op YouTube “Ik leid m’n eigen leven” en “Bloed, Zweet en Tranen” in de Godentempel.
En zelfs, heb je nu een gedeelde seizoenkaart van Ons Aller Ajax, Onze Vreugd en Trots Bezit!

Stukje bij beetje wist Jasper zijn eigen plek te veroveren.
Nooit echt de geboren student.
Langzaam ontdekkend welke onderdelen van het studentenleven hem bevielen.
Van roeipogingen in het begin, naar zweven op de techno,
Om de volgende dag gezellig naar Bataviastad te gaan…

Loyaal tot in het uiterste.
Altijd op bezoek bij vrienden in ’t verre.
Ook niet af te brengen van een bestemming.
En schattig gefrustreerd als alleen hij daar heen wilde.
Om zijn ellende vervolgens in epistels oeverloos te analyseren.

Wat hebben we van je genoten in Barcelona en Lombardije.
Beroofd werd je, door hoeren ,op de Ramblas, van geld, en erger, je telefoon.
En Mart Smeets aansprekend op het vliegveld van Bergamo.
De grote Mart, die diep geroerd was omdat je iets moois voor Bogey ging doen!

En uiteindelijk maakte hij het af. En vond hij een baan die hij wilde.
Van de planologische speeltuin op IJburg via de maxisbrug naar Muiden.

En dat heeft je rust gegeven.
De rust om deze stap te zetten.
Klaar om verder te gaan, zeilend naar de toekomst.

Lieve Jasper,
Geniet van je Jacq, geniet van ’t leven en deel dat leven met ons!

Gefeliciteerd!