Zou iemand nog weten wie Dido uit Eminem's 'Stan' eigenlijk was? Zij was naast de dramatische vrouw uit de clip ook de Koningin van Carthago, die op een al even dramatische wijze zelfmoord pleegde als Stan. Er lijken echter steeds minder mensen zijn die zo een klassieke link kunnen leggen.
'Dido
neemt afscheid van Aeneas', door Claude
Lorrain
Ik
voel me als intellectueel steeds meer een bedreigde
diersoort. De kans dat men bij Hannibal tegenwoordig
eerder een massamoordenaar voor de ogen krijgt dan de
Carthaagse held uit de Punische oorlogen die met zijn
olifanten de alpen bedwong en Cato steeds weer tot de
uitroep 'Cetero Censio Cartheginem Delendam esse'
verleidde.
Diezelfde Massamoordenaar geeft echter wel het
goede voorbeeld. Hij loopt in Florence rond als Dante
kenner. De 'Goddelijke komedie' van laatsgenoemde is haar
eentje verantwoordelijk voor de helft van de beelden die
wij van de hel en het paradijs hebben.
Marcel Proust beschrijft in zijn romancyclus
A la recherche du temps perdu onder andere Charles
Schwann. Deze vergelijkt zijn vriendin Odette met een
schilderij van Sandro Botticelli. Ik ben bang dat als ik
mijn eigen lieve Celine met zulke klassieke schoonheden zou
vergelijken, mijn gehoor zich zou afvragen wie die 'Botte
Celli' eigenlijk was.
Natuurlijk, ik ben een gek die het liefst zou op
afstuderen op de invloed die Dante via Botticelli's
schilderijen op Proust had. Om Luther te citeren: 'Ik sta
hier, omdat ik niet anders kan' Homerische vergelijkingen
kunnen emoties zo veel intenser maken en liefde zo veel
puurder, dat ik als eenzame roepende niet anders kan dat
een pleidooi te houden voor dit walgelijke snobisme, dit
arrogante elitarisme. Ik zie al genoeg ondiepe wateren om
mij heen en slechts weinig grotten van Ithaka.