De Costa Atlantica
Ze kwam niet één keer langs, niet twee keer, maar drie keer.
Ze heette "Costa Atlantica"
We zwaaiden alleen naar haar.
Haar passagiers zwaaiden terug.
Wij genoten
Van Van Dik Hout
Van de Zon
Van Elkaar (vooral Robert & Eline
)
Zelf kreeg ik vooral kippenvel bij de Poema's
"Zij maakt het verschil"
Is precies wat ik voor mijn lief voel.
Ondertussen hosden wij.
Tussen de massa
Want het concert bleek vele malen groter te zijn
Dan we dachten.
Toen we op de brug terug liepen.
Genoemd naar een legendarische wethouder
Tussen de mensen die vanaf daar keken.
Wierpen we nog een een blik op de massa,
die misschien wel met erg stevige dames gevuld was
Maar wel had genoten.
Alle foto's vind je hier
|
Zweefvliegen
19/07/06 11:53 :
Permalink
Ergens in Salland, bij Lemelerveld, verzilverde Rick
zijn eindejaarsgeschenk van SenterNovem
Vertrok Rick vanaf de grond met een lier.
Hij was nog erg moe van Paradiso de nacht ervoor
Maar hij genoot.
Het mooie was dat je alles voelde wat er gebeurde.
Op zoek naar de juiste termiek voelde je ineens een klap onder je kont.
Dat betekende dat je kon gaan stijgen..
Zodat je nog langer kon genieten, van het uitzicht over Dalfsen en Raalte.
Alle foto's
Aeroclub Salland
Vertrok Rick vanaf de grond met een lier.
Hij was nog erg moe van Paradiso de nacht ervoor
Maar hij genoot.
Het mooie was dat je alles voelde wat er gebeurde.
Op zoek naar de juiste termiek voelde je ineens een klap onder je kont.
Dat betekende dat je kon gaan stijgen..
Zodat je nog langer kon genieten, van het uitzicht over Dalfsen en Raalte.
Alle foto's
Aeroclub Salland
De Tour
De Cauberg werd beklommen
Hij bleek ineens meer dan een zoen te zijn,
en opgewaardeerd tot de derde categorie.
Kessler was de man in vorm die won.
Maar belangrijker was:
Dekkertje, wat deed je ons aan.
Alle foto's
Hij bleek ineens meer dan een zoen te zijn,
en opgewaardeerd tot de derde categorie.
Kessler was de man in vorm die won.
Maar belangrijker was:
Dekkertje, wat deed je ons aan.
Alle foto's
Zon, Woud & Ontwaking
Alle foto's vind je hier
Het was snikheet in Spaarnwoude, maar daar door smaakte het bier der vriendschap nog beter, daar met de heerlijke techno op de vlakte.
Na de eerste bieren in de bus, kwamen onze helden aan in Spaarnwoude. Er waren geruchten dat zonnen brand en deo zouden worden afgegepakt, maar gelukkige beschermde de Corriere della Sera de tas van Lindeman. De dakdekker was minder gelukkig.
De eerste uren in de zon gingen rustig. De mannen dronken rustig een biertje, praten bij over voetbal, zwangerschap en relaties. Echte mannen van bijna dertig dus. Natuurlijk was er ook aandacht voor het vrouwelijk schoon. Niet alleen voor de mooie gade ener topper, ,maar ook dames als deze Maria (boven), samen met meer luchtig geklede dames op pad.
Even dacht Paul dat hij zijn toekomstige huisgenote zou treffen, maar het bleek deze Pauline. Zij was een schone brabantse, op zoek naar meer avontuur.
In de loop van de avond begon het serieuzere werk. Good-old Steve Rachmad bracht de vaart er in, en mede door de ontmoeting met meer klassiere toppers als Kuenen, Sjerps en Celine genoten we. Het was des te onbegrijpelijker dat Cari Lekebush, die ons zo fijn verraste op eerdere awakenings, nu het tempo eruit haalde.
Buiten was het ook wel erg ontspannen, misschien door het hete weer. Natuurlijk, op de tribune met een klassiek broodje Maoz klonk Bart Skills best lekker, maar de koning van de Hollandse minimal deed het ook erg rustig aan.
Gelukkig eindigde Adam Beyer. Ook hij was enigszins bevangen door de warmte, maar de finale kwam goed op gang. Misschien niet de schitterende Secret Cinema van vorig jaar, maar toch heerlijk.
Toen waren we echter nog niet klaar. Samen met Zwager Tom werd nog het Amsterdamse nachtleven verkend, dat langs Winston, en een fantastische Witrussische Barvrouw aan de nieuwezijds voorburgwal leidde tot een erg late terugtocht met de operator van de oude Cinema's vna de domstad. Het energieniveau schommelde, maar de zoele nacht bleef gezellig sfeervol.
Het was snikheet in Spaarnwoude, maar daar door smaakte het bier der vriendschap nog beter, daar met de heerlijke techno op de vlakte.
Na de eerste bieren in de bus, kwamen onze helden aan in Spaarnwoude. Er waren geruchten dat zonnen brand en deo zouden worden afgegepakt, maar gelukkige beschermde de Corriere della Sera de tas van Lindeman. De dakdekker was minder gelukkig.
De eerste uren in de zon gingen rustig. De mannen dronken rustig een biertje, praten bij over voetbal, zwangerschap en relaties. Echte mannen van bijna dertig dus. Natuurlijk was er ook aandacht voor het vrouwelijk schoon. Niet alleen voor de mooie gade ener topper, ,maar ook dames als deze Maria (boven), samen met meer luchtig geklede dames op pad.
Even dacht Paul dat hij zijn toekomstige huisgenote zou treffen, maar het bleek deze Pauline. Zij was een schone brabantse, op zoek naar meer avontuur.
In de loop van de avond begon het serieuzere werk. Good-old Steve Rachmad bracht de vaart er in, en mede door de ontmoeting met meer klassiere toppers als Kuenen, Sjerps en Celine genoten we. Het was des te onbegrijpelijker dat Cari Lekebush, die ons zo fijn verraste op eerdere awakenings, nu het tempo eruit haalde.
Buiten was het ook wel erg ontspannen, misschien door het hete weer. Natuurlijk, op de tribune met een klassiek broodje Maoz klonk Bart Skills best lekker, maar de koning van de Hollandse minimal deed het ook erg rustig aan.
Gelukkig eindigde Adam Beyer. Ook hij was enigszins bevangen door de warmte, maar de finale kwam goed op gang. Misschien niet de schitterende Secret Cinema van vorig jaar, maar toch heerlijk.
Toen waren we echter nog niet klaar. Samen met Zwager Tom werd nog het Amsterdamse nachtleven verkend, dat langs Winston, en een fantastische Witrussische Barvrouw aan de nieuwezijds voorburgwal leidde tot een erg late terugtocht met de operator van de oude Cinema's vna de domstad. Het energieniveau schommelde, maar de zoele nacht bleef gezellig sfeervol.