rick filosofeert

Vrijdag fietsten we langs het Orly-plein, over de Arlandaweg.
Die Airporten liggen op weg naar The Sand, de beachvolleybalhal waar Cocoon plaatsvond.
Het was lang rustig.
Maar Sven begon te draaien, en iedereen ging los. Ik had de Technoheld uit Frankfurt als 6 jaar niet meer gehoord.
Helaas bouwde Villolobos daarna niet veel verder op.

Maar over de muziek wil ik het vandaag niet hebben.
Ik wil het hebben over een vrouw die het feest domineerde.
Ik wil het hebben over de kampcommandante die de toegang tot de WC's beheerste.

Want, lieve lezers. het Amsterdam Dance Event had niet gekozen voor een vrije WC
Maar voor een strikte toegang.
Waar normaal de beachvolleybalsters even hun behoefte deden, was nu een streng regime.

En daar stond ze.
Een strenge blik in de ogen. 
De meeste mannen durfde niet uit de lijn te wijken.
Voor die dat wel deden klonk een snelle sneer.

Flessen werden afgepakt.
De halve euro werd geïnd.

Als je binnen was, was het misschien nog erger.
De kampcommandante had namelijk personeel.
Dit personeel scande met spiegel en lampen de WC's

Toch kwamen toen ze weg waren.
Ineens vier mannen uit één kleine toiletruimte.
Of ze gesnoven hadden terwijl ze met zijn vieren op één pot balanceerden weet ik niet, 
Ik marcheerde rap terug naar het feest.

Ergens midden jaren 80, in mijn vroegste jeugd was een schaaktweekamp voorpagina nieuws. De strijd tussen jong en oud, west en oost, op exotische plekken Reykjavik of Rio, uw krant berichtte erover. De schaakwereld levert afgelopen weken nog meer nieuws op: broederstrijd tussen Rusland en zijn voormalige vazal, herenigingsmatches, toiletincidenten en megalomane voorzitters uit republieken die klinken of ze zo uit Kuifje zijn gelicht.

Toch bericht uw krant er met mate over. Afgelopen zaterdag verwachtte ik een grote nabeschouwing van de match, de positie van de schaakwereld na deze match, en zelfs de kansen van Nêerlands hoop om nog een rol te spelen. Wat zag ik, voor de tweede dag achter elkaar, een groot artikel over de rol van Belgische voetballers in de eredivisie, een onderwerp dat hoewel interessant, toch niet bijster actueel genoemd kan worden, daar deze groei reeds jaren in gang is gezet en uw gazet daar ook diverse malen over heeft bericht.

Nu vermoed u misschien dat Schaken slechts de generatie die deze week voor het "Lingo-oproer" interesseert of de schakers zelf, maar ik hoor bij geen van beiden. Ik geniet vaak van uw sportkatern, ondanks de inkrimping hier van in 2005. De transfer van wielerheldin Marije Randewijk van het Parool was voor mij ook een van de redenen weer terug te keren. Ook de stukken van Paul Onkenhout verdedig ik vaak aan mijn mede-seizoenskaarthouders in het Rinus Michelsstadion. Ik vond dit echter teleurstellend, zeker als nu ook de play-offs in het honkbal, altijd garant voor heldenverhalen, wederom onderbelicht blijven.

drs. R.J. Lindeman werd geïnterviewd voor het vakblad stromen over het programma Mobiliteitsmanagement. Op de interviewpagina het hele interview.

Niet iedereen behield zijn schoen,
Maar toch was het weer een heerlijke Awakenings.
Old School Muziek
Kijk naar dit filmpje
En ziet wat u gemist heeft

Italiaans vrouwen, Femkes en Roelienen
Dramatische eindes.
Hogere sferen.

Vanaf het begin in de Staatsman,
Dat de omzet van het café verdubbelde,
Via Gasfabriek, Park en heel even Twisted.
Tot in het nirvana.