rick filosofeert

En weer wonnen we van AZ

Een blije klene


Gejuich in vak 418!

Zo mooi
Zo spannend
Zo verdiend (al gold dat laatste misschien ook even voor AZ)

De helden verzamelden 's ochtends al vroeg bij de Arena


Voor sommigen waren er loyaliteits conflicten
De meesten hadden daar geen last van


De reis duurde uren


Iedereen was rood en wit


Toen het spannend werd zongen wij allen
En bleven zingen


En toen was er die beker


Juichend stonden de godenzonen daar.


Zo heerlijk


En toen weer naar huis


Update: de Twent zond een foto der huldiging


Voor alle foto's, klik hier

NV/HC had een nieuw shirt aan, wat gaf dat aan?


En er bleken rare vrouwen naar de scissor sisters te gaan.

De Haarlemsche Foot-ball Club 'Haarlem' kwam als dappere cupfighter naar de Hoofdstad. Vol van traditie, met vele fans wisten de roodblauwe broeken ons hart te doen smelten. Een goede sfeer vanaf de F-Side was het gevolg.

Een mooie aanval over rechts


Veel supporters uit de Spaarnestad.


Een bommetje deed de reclame borden sudderen. De commerciële filmpjes vielen een kwartier uit.


Meer Ajax Foto's

Weer eens thuis gewonnen van Utrecht!


Rembrandt was er ook!


Helden in de Heinekenhut, vlak voor de rellen uitbraken er tegenover.

Helaas, ons ongeslagen Amsteltijgers record is niet meer. Toch een mooie avond met mooie dames in het publiek

De helden uit Mokum...


De feestende Friezen


Wedstrijdverslag op IJshockey.com

Het was guur weer op Vlaardingen Ostbahnhof
Daar, in de nieuwe hoofdstad van het weer even onafhankelijke Texas
In het huis van de legendarische dakdekker.



Werd gestreden aan de pokertafel.
Onder het genot van bier met karakter



Jasper kwam eerst wat verlegen over.
Net zoals vroeger, toen hij zo vrouwen versierde.
en ook nu sloeg hij aan het einde toe.
En kwam thuis als grote winnaar.



Alle poker foto's

Gefeliciteerd!

Tifo tijdens Ajax-AZ (2-2), Rick in de R

Om te oefenen voor Woensdag

Gisteren zagen we hem lopen
Hoewel vaak te gast bij FC Godenzonen
Beschouwden we hem niet echt als een Godenzoon.

Hij liep daar ook enigszins verlaten
Bij de Heineken hut
En ook enigszins beschonken

Was hij zijn vrienden kwijtgeraakt?
Wilden ze de overwinning op het machtige IK Start niet vieren?

Toch kwam er een moment waarop we het snapten.
Hij liep weer richting Arena
Maar kwam toen terug
Met een schone IK Startse
Geheel en al in Geel en Zwart.
Dartelend als een bij in de Mokumse nacht.

Toen konden we begrijpen.
Waarom Menno Pot misschien toch wel de Kluun van de sportjournalistiek is.
En zijn boek, Vak 127 vol staat met citaten als deze:

"Ik dender de trap af en loop in de gang bijna mijn huisgenoot Ilse ondersteboven, die nog nadampend de badkamer uit komt lopen. Wat een wijf. Ze heeft een witte handdoek om haar lichaam geslagen, die op zijn plaats wordt gehouden door haar formidabele tieten. Ze heeft prachtexemplaren: een mooie, volle C-cup, gemáákt om door mannenhanden omsloten te worden.
Zo zie je ze maar verrekt weinig. Een tweede handdoek heeft ze om haar haren gewikkeld en als een tulband op haar hoofd gezet. Ze is twintig, een paar maanden jonger dan ik. Ik zou haar graag eens een ongelooflijke beurt geven, maar helaas ben ik de enige niet.

Mijn gedachten dwalen af. Wat een seizoen is het geweest. Ongelooflijk. De mácht van dit elftal. Eindelijk weet ik hoe het gevoeld moet hebben om Ajacied te zijn in de vroege jaren zeventig. Zó goed. Zó mooi. Zó verschrikkelijk veel beter dan de rest. Ik heb in de competitie geen wedstrijd gemist: thuis en uit, ik was overal bij. Langzaam zagen J.J., Neus en ik vanuit de uitvakken van de Eredivisie hoe Ajax uitgroeide tot een fenomeen. Een attractie op zichzelf. Waar je ook kwam, je vóelde het
ontzag en de angst van de thuisaanhang om een pak slaag te krijgen van het
grote, onverslaanbare Ajax uit Amsterdam. "

Paul en ik staan hier ergens links.
Onderdeel van de grote tifo van Vak 410
Deel van een nieuwe Tifo cultuur
Tussen straatschoffies
Maar met gevoel voor stijl en zang.

En Ajax won ook, met 2-0

De Cauberg werd beklommen
Hij bleek ineens meer dan een zoen te zijn,
en opgewaardeerd tot de derde categorie.



Kessler was de man in vorm die won.
Maar belangrijker was:
Dekkertje, wat deed je ons aan.



Alle foto's

Alle Barcelona foto's

Het was een bizar plan van de Twent
12 uur in Barcelona

Het was echter een Briljant plan.
En daarom moesten we er gehoor aan geven.

En dus trok Rick, met Topper, Dakdekker en de Twent naar Barcelona,
Terwijl hij nog maar net uit Azië terug was.



Op de Ramblas was het al gezellig
De Kentucky-bar bood een groot scherm.
De achterstand maakte niemand zenuwachtig



En dus kon het feest losbarsten.
Het werd een bizarre avond
Uitgelaten, maar vergeet niet:
"Een vrouw met een masterplan is vaak een man"

Vandaag is het Dennis Bergkamp dag. Woorden schieten te kort om deze stylist te eren, die zelf vaak zweeg. We zagen hem scoren in het Olympisch, we ging uit ons dak bij zijn goal tegen Argentinië en kunnen nu alleen maar zwijgen. Geniet nog eenmaal van zijn goals, of scoor ze zelf met Sensible Soccer.

Om 6 uur reden ze weg uit de hoofdstad,
Bevreesd voor wat komen zou.
Met 130 scheurden ze over de lege wegen,
Op weg naar schone Vlaamse landen

Tegen acht uur stonden ze in een file vol cyclotoeristen
Ze waren blijkbaar niet de enigen die de ronden gingen fietsen.
Niet de enigen, die de pelgrimstocht naar de Vlaamse wielerhemel zouden afleggen.
Menno was zelfs uit het rijk der Noormannen komen afreizen.


De helden voor de tocht

De toch begon met helse regenbuien.
Met tegenwind trokken we door Zottegem
De regenjas ging aan in Rozebeke.

We vroegen ons af wat we eigenlijk aan het doen waren.
Soppend in onze schoenen trapten we echter door.
Tot we eindelijk licht in de duisternis zagen.


Rick in de beklimming van de muur

Toen moest de ronde echter pas echt beginnen.
De bergen naderden.
We kregen bericht van de helden die de 140 deden, dat er slechts gelopen werd op de Koppenberg.

De Leberg was een prettige start
De Berendries deed de kuiten al meer pijn.
Op de Valkenberg, zou Leif Hoste de dag erna de belsissende demarage plaatsen,
Omdat de wind zo fijn tegen stond.

Na de revitaillering in het dorp van Van Petegem
"De Zwarte van Brakel",
Vlak na de Tenbossche
Kwam het bedevaartsoord in zicht.


Rick bij de kapel voor Maria, boven op de muur.

De naam "Geraardsbergen" deed ons hart sneller koppen.
De muur maakte ons zenuwachtig.
Grammont heet in dorp in het Frans.
Misschien komt dat wel van Grand mont.

De Kasseien kwamen,
De muur bracht ongekende krachten in ons boven.
Het gejuich van de Vlamingen bracht ons omhoog.
Naar de verlossing, die na de beklimming van de Louteringsberg zou volgen.

"E canterò di quel secondo regno
dove l'umano spirito si purga
e di salire al ciel diventa degno*
(Dante Purgatorio I)

De ronde van Vlaanderen wordt ook wel de Hoogmis van het vlaamse wielrennen genoemd.
Als je de muur naar de kapel van Maria beklimd is duidelijk waarom.
De extase is niet te beschrijven.


Het monument boven op de muur met Michel er voor

Maar we waren er nog nog niet.
Het licht bij Rick ging nu uit.
De bosberg bleek een zware beproeving.

Daarna was het slechts afdalen.
Een groot feest.
De finish in Meerbeke was bereikt


Rick vertrok snel naar Luik voor het toetje van de dag,
Samen met Paul schreeuwden we Standard naar de overwinning op Mouscroun.
De hele Belgische sport op één dag.



Alle foto's

De helden

140 km.
Jasper Tijkotte
Menno Braakensiek

75 km
Michel Overwater
Josefien Braakensiek
Rick Lindeman

* En nu zing ik over het tweede rijk,
Waar de ziel zich zuivert,
en waardig gemaakt wordt om op te stijgen naar de hemel.

Yesterday was the Quarter final of the Dutch cup.
I admit, it misses some of the glory of the FA cup,
but i did found something here which I though we had lost.

MVV Maastricht, a small first division side, reached the quarter final for the first time in 10 years.
I had followed them during their cup run,
Seeing them defeating the noble dillettant side of AFC in the old Olympic stadium of Amsterdam, built for the 1928 games of the IXth Olympiad.
But the club from the city of the infamous treaty, now had to go to Alkmaar, to the mighty AZ.

It was more than just a match between two clubs, it was a match between a club filled with money and a club which just managed to survive only a few years ago.
AZ, sponsored by the Evil Scheringa, a loan shark, but who buys his
indulgentia by sponsoring lots of positive things.
On the other hand, it can't be praised enough, for playing the most attractive football in the Netherlands.
So, our little team from Maastricht wouldn't stand a chance.

We had to face the mighty Louis van Gaal, return from Barcelona to his home soil
We had to face two footballers who had come from MVV and were now internationals, Perez, prince of the rotten kingdom of Denmark and Denny Landzaat.
We had to enter the arena where European giant like Villareal and the
Glasgow Rangers had to bow.

But the stadium, the old Alkmaarderhout, was the first thing that
filled our hearts with love.
Built in 1948, it was kept together by ropes and the skyboxes were
literally hanging in the sky, from the roof of the stands.
We could stand in the stadium
Next year it would be replaced by the "DSB management stadium", but for now the old theatre was still standing.

First we had to get our tickets though.
As we came from Amsterdam, we didn't have the obligatory Bus-Ticketcombi ticket from Maastricht.
Luckily here it appeared that Maastricht is nearer to the Italian
stronghold of Liège then to Amsterdam
A local Don Corleone provided us with a white envelope, after we hadgiven him a similar envelope.
Nothing was said, but we had our tickets.

A friendly pub was nearby.
The barmaid represented for us the very essense of North-Hollandic beauty
She was tall, blond, not that elegant, but her front would have made any man happy.
Although we were easily recognisable between the North-Hollanders we shared our Beer.

We went to stadium.
We stood between 600 Maastrichtenaren.
The motto of Alkmaar is "Alcmaria Victrix"
Remembering that the struggle for independance against the spaniards started at siege of the city.
MVV lost, inevitably, 4-0
But on the other had, the real football and its sphere that we love won, Alcamaria Victrix.
And the Maastrichtenaren kept singing for the whole 90 minutes and during the night.

"Come with us to Maastricht,
If you don't know where it is,
It is the city in the extreme south,
The pearl of the Limburgian lands,
The city on the roaring meuse,
Not often chanted about, alas,
Founded and built by the Romans
Come with us, to Maastricht."*

* it rhymes in dutch, obviously....

Klik op de filmspeler of hier om de film te zien
Klik hier voor de topic op de MVV Maastricht-forums

Om 8u kwamen de helden in de Jaap Eden hal.
Sommigen waren in Woerden blijven steken.
Maar dat mocht de pret niet drukken.
Bij Sjaak Swart werd geproost op het nadere succes van de Amstel Tijgers.
De hal van de eerste wereldkampioen schaatsen vulde zich langzaam.
Ze gingen er eens goed klaar voor zitten


Tilburg begon iets sterker.
Toen het onvermijdelijke eerste doelpunt viel.
Bleken we midden tussen de trapperstifosi te zitten,
die ondanks de slechte competitiestart,
Met een gevulde bus waren gekomen.



De tweede periode klonk het "Let's go Tigers!" steeds vaker.
Onze jongens, bevrijd van een sponsor die hun naam vervuilde,
Vielen krachtig aan.
En Schutte wist in een chaotische situatie de puk over de lijn te krijgen.



In de derde periode wilden de trappers wel,
Maar langzaam voelden de tijgers fans aan
Dat we het zouden winnen.
en dus volgde de 2-1, door Kalousek.
Een laatste wanhoopsoffensief der Brabanders werd geneutraliseerd
En de empty netter bekroonde het werk.

Veel bier van Sjaak volgde nog.
De Trappers verdronken hun puntloze status.
Wij namen een voorschot op het kampioenschap.

De avond was echter nog niet over.
Een snel toegezwinde tram 9
Bracht ons tot de Meander.
Alwaar een Damesjaarclub op ons wachtte



Deze Groningsen heetten niet toevallig Tigre,
En de avond werd volgedansd,
Zeker toen vers uit haar bed de nieuwe geliefde ener topper kwam opdagen.



De volgende ochtend was zwaar voor de schrijver dezes.
De derde groep tijgers wachtte namelijk op hem
Ze waren uit tour uit de stad der kakkerlakken,
En brachten een middag voor Argentijns Cinema genot met zich mee.

Meer foto's van deze avond vind je hier
De discussie op het ijshockey forum over deze wedstrijd vind je hier

En zo kwamen wij aan bij de Apeldoornse geheel onthouders vereniging..
De Trein had vertraging, zo konden wij het Apeldoornse pubiek reeds hun helden horen toezingen.
Het uitvak was buitengewoon schattig, en met zo'n 80 man van MVV goed gevuld.
Voortdurend werd het Zoepen in ons thuisstadion bewiekrookt..



Over de wedstrijd moet maar kort gesproken worden.
MVV had zeker een punt of meer verdient.
Het voordeel van het kleine stadion was wel dat Brncic vanaf nabij bezongen kon worden,
Na de enige Goal van us MVV.



De supporters van AGOVV hadden ook iets bedacht.
Ze vonden het zelf op hun forum zeer geslaagd.
Ze hadden namelijk Sleutelhangers....... met blauwe lampjes..
Wat verlangden wij toen naar de Angelside..



Na afloop deelden we de bus terug.
Met een speler van AGOVV.
Hij had niet gespeeld.
Maar de leasebak was nog niet ingevoerd.

Wij gingen terug naar onze hoofdstad,
Waar we omschakelden op weg naar het trendy Barca..
Na een Dansje in de Quinto en de Gieter
Sloten we de avond af in New Orleans..
Hier was Bourbonstreet gelukkig niet ondergelopen
En dansten we met drie schone dames.



Meer foto's hier en zo als slideshow

geschreven voor de fantastische Engelstalig Brazilaans voetbalsite ofutebol

 
I have been a Fluminense fan since i first heard of the legendary Fla-Flu derbies. In the early 90s there was no way of obtaining information about them in the Netherlands. Luckily, in 1994 Sensible World of Soccer arrived. the first great football game to include teams from all over the world. I played the Fla-Flu derby with heroes like Rogerinho and Ricardo Rocha. 

In 2004 I thought I finally would be able to see them, when I went to Rio with my girlfriend. I had checked that Flu would play a home game. They did play at home, but played their game at Volta Redonda because of an Olympic event in the Maracanã. i could do nothing but by a Flu-cap, while visiting the empty stadium.
 
Luckily this year my worked asked me to go to Brazil. My Portuguese had improved a bit, so I could discuss the derby between Palmeiras and Sao Paolo when I was in Sampa. At the end of the trip we went to Rio as well. We went to a favela, for the IBISS project. It was Vicario Geral, famous for massacre ten years before My Flu cap raised many discussions there, as the quarter supported Flamengo, as do many of the favelas. There were some Flu fans as well, luckily, and together we song the Flu clubsong, to show our love for the Fluzão.
 
On sunday we would finally go to a match. the dutch embassy had supplied me with an address were I could buy tickets and we would be picked for a match. The match in the Maracanã would start at about 6, and we would be picked up at around 4 a clock. At 4.10 we were all looking into the tunnel which seperates Botofogo from Copacobana to look for the bus. A bus in Fluminense colors arrived and stopped before our hotel. A few men in Flu Tricolor were standing next to it.
 
I went to the bus and asked in my best portuguese if this bus would go to the Maranana. "Sim"a young man said and I asked if it would come to pick up. "No" he said, and smiled, we go to play. Soon it became clear to me I was talking to Felipe. It was only a week before he did something that was even mentioned in the Dutch press: his suspension for a whole season. In real life he was a very nice bloke though.
 
Our own little buses arrived shortly afterwards and we raced towards the Maracana. As we entered the stadium, the chants of "Nense", "Nense" domnated the big Arena. Flu was playing Vasco in the Campeonato Carioca, the championship of the state. Any Rio derby is always filled with emotions and so was this one. Fluminense had sent Romario away in 2004 and he had gone to Vasco. This was the first game of o Baixo against his former club
 
When at home in Amsterdam. i saw Romario scoring against Ajax for PSV. I didn't have a good feeling about this game. After 17 minutes Vasco opened the score. Fluminense played the better game, but couldn't score. In the second half, Vasco played towards us. The inevitable happend: Romario de Souza Faria scored. He went to the Flu fans and laid a finger on his mouth, to silence us, as we had be singing "We don't need Romario". The Flu-crowd wasn't about to get silence though and started cheering their heroes on with extra force. We scored and continued to dominate. We didn't make the equaliser though and lost the game.
 
When I returned and checked the scores of the Campeonato via Internet a few weeks after the game i knew we had our revenge. Fluminense secured its 30th state championship. The feast in Laranjeiras, the quarter whe Flu originates, would surely be massive. 

Gisteren heeft een historischen strijd plaatsgevonden. De Amsterdamsche Foot-ball Club uit 1895 streed tegen de iets jongere Maastrichtsche Voetbal Vereeniging uit 1902. Dezen wedstrijd vond plaat in den derden ronden van het toernooi om de beker van den Koninklijken Nederlandsche Voetbal Bond.


Het stationsgebouw waar den reizigers aankwamen op den gemeentelijke luchthaven

Op dezen foto kunt u zien hoe den verre gasten landen op het onlangs hernieuwde vliegveld onzer Hoofdstad. Vele gasten uit het zuiden des lands hadden den gemaakt om hun plaatselijken helden een hart onder den riem te steken.

De enthousiastelingen verzamelden zich in een etablissement dan zich tooiden met een verwijzing naar den verjaardag van den kleinen Jan. Hier konden de football-liefhebbers vermaken door middel van meegeomen zangers.


Eenige enthousiastelingen lafen zich aan een kleinen versnaapering

De Maastrichtenaren vertrokken vervolgens naar het onlangs opgeleverde Olympisch Stadion, waar nog zo net den Olympischen Spelen waren gehouden. De Marathontoren verwelkomde een ieder die zich over wilde geven aan den Idealen van den sport.


De Marathontoren

Het was een stevigen strijd tussen de Amsterdamsche dilletanten en den voetballers uit Maastricht, waarvan men zegt dat zij geld ontvangen voor den beoefening hunner sport. De eerste helft ging gelijk op. Er waren weinig kansen over en neer en de AFC'ers leken zeker niet technisch onder te doen voor den beroemden tegenstander.

De tweede helft gaf een ander beeld. De Amsterdammers bleken conditioneel niet in staat het tempo te volgen en geslepen geesten als die van Carraciallo gaven den doorslag. Uiteindelijk zegenvierden den gasten met 0-2.


De foot-ballers worden bedankt door de meegereisde Limburgers

Terwijl de overwinnaars al rap naar huis afreisden, trokken de Amsterdammers zich terug in de kroeg. Het was een klassieken bekerwedstrijd geweest, al waar de traditie van allen gewonnen had.

De foto's van de wedstrijd AFC-MVV Maastricht op 25-10-2005 staan hier. Al mijn MVV foto's staan hier.

De discussie op het MVV Maastricht-forum over de wedstrijd is hier te vinden

Op de AFC-site staan alle krantenverslagen over de wedstrijd.

De foto's van het bezoek aan het Aviodrome op 22-10-2005 vind je hier.

Sommigen noemden het een klassieker uit de Engelse eerste divisie
Andere een strijd tussen Duitse toppers.
Maar het was toch echt een duel in de Gouden gids divisie.
Het voetbal in Limburg leek dood.
Maar deze vrijdag herrees het,
Als een Feniks uit zijn as.
Een kolkende De Geusselt moedigde us MVV aan.
Helden als Caracciolo en Brncic scoorden



Wij waren erbij
Deinden mee op de Angelside
Venlo werd verslagen,
Wij voelden ons sjengen tussen de sjengen
Het gevoel van Ajax-Ado werd rap uitgewist.

De foto's van deze wedstrijd
De discussie over deze wedstrijd op het Mvv-forum
Als je je abonneert op de RSS feed van dit stukje kan je het clublied downloaden, zie rechtsonder.

MVV won van Fortuna en de supersjengen Paul, Bart en Rick waren erbij. Deze foto komt van de supersjengensite. De wedstrijd werd nog onderbroken ook.



Wedstrijddetails

MVV Maastricht forum

Dit wordt geen stukje over het koningshuis. Dat wordt in deze dagen van stationsrellen, huwelijken en MKZ al genoeg gesproken. Het gaat over het Franse chauvinisme. Mijn wielerhart bloedde namelijk weer eens. Pantani kan door het chauvinisme van de tourdirecteur niet starten in ‘La grande Boucle’

Auberville is een te verwaarlozen gehucht in Normandië. Big-Mat is één van die verschrikkelijke hypermarchés die je in Frankrijk tegenkomt als je over de ‘Route du Soleil’ scheurt. Samen sponsoren ze een miniem wielerploegje, dat als in juli de Ronde van Frankrijk begint in Duinkerken ergens in de achterhoede zal meepeddelen. ‘La Française des Jeux’ zal het niet veel beter doen.

Tourdirecteur Jean-Marie Leblanc ziet het echter niet zo. Het grote Frankrijk, dat geen enkele renner meer in de UCI Top 20 heeft, moet meespelen. Hij gaf zijn laatste wildcards dus aan een aantal Franse ploegen. Mercatone Uno, Saeco en Mercury hadden het nakijken.

Ik zal zelf het roze van Pantani dan maar aantrekken. Ik zal dan wel niet door de Franse alpen fietsen dit jaar, maar toch, ook in Huizen en Gulpen zal ik zijn kleuren verdedigen. Verder zal ik veel espresso van Cipolini’s Saeco blijven drinken en in mei de Giro gaan volgen. Deze laatste begint tenslotte volgend jaar in G(i)roningen en is alleen al daarom veel interessanter. Frankrijk blijft een mooi land, maar die Fransen……….

Gisteren zou wel eens de laatste interland in de ooit zo prestigieuze Arena kunnen zijn gespeeld. Na de 0-0 tegen Turkije lieten diverse internationals weten nooit meer het risico te willen lopen gewond te raken. Het belemmert bovendien het spel.

Niet alleen Nederlandse internationals beklagen zich over de grasmat. Francesco Totti, de gracieuze aanvaller van AS Roma en het Italiaanse elftal, verborg na het EK zijn mening niet onder stoelen of banken ‘Hierop kun je toch niet voetballen!’

De Arena is natuurlijk een hypermodern stadion, maar al vanaf de opening fel bekritiseerd. Ook door de fans, die de sfeer van de oude meer misten. Echte belangrijke interlands zullen in de Kuip in Rotterdam worden gespeeld, nadat Nederland op het EK daar wel wist te winnen. De Arena blijft zo alleen de thuisbasis van Ajax.

Voor Ajax kan het veld nog een boel problemen opleveren. Dan hebben we het niet alleen over punten en blessures. Nu na het EK steeds meer bekend is geworden hoe slecht de grasmat is, kan het toekomstige spelers weer houden om naar de recordkampioen en viervoudig Europacup winnaar te komen.

Een mogelijke oplossing kan kunstgras zijn. Dit wordt in de Hockeywereld al veel gebruikt en de hockeyers zijn er over het algemeen positief over. De Fifa is bovendien de mogelijkheden om kunstgras te gebruiken en ‘in te vlechten’ aan het verruimen. Misschien zal zo in de toekomst er toch nog iets positiefs gebeuren in de betonbak in de polder.

De verstokte Ajax-fans in Amsterdam blijven het raar vinden. Ooit betaalden ze voor de energie aan het Gemeentelijk Energie Bedrijf. Toen werd het de ENW. En nu, nu betalen ze aan de NUON, hoofdsponsor van Vitesse.

Veel mensen vragen zich af waarom NUON eigenlijk naamsbekendheid moet genereren. NUON zelf meldt dat ze die naamsbekend nodig hebben wanneer de energiemarkt vrij komt in 2004. Het is echter de vraag of de consument dan makkelijk van de ene naar de andere maatschappij kan overstappen.

Een cynicus zou kunnen wijzen op de goede band die het NUON bestuur altijd had met het bestuur van de Stichting Betaald Voetbal Vitesse. Vorig jaar besloot het voormalige Nutsbedrijf de voetbalclub te redden, nadat Karel Aalbers zijn financiële speelruimte had overschat.

Diezelfde cynicus zou kunnen wijzen op de gewoonte van directeuren van voormalige staatsbedrijven om te willen meespelen met de ‘grote jongens’ en daardoor zich in sponsoring en reclame te storten, nadat ze eerst hun salaris hadden verveelvoudigt.

In ‘Het Parool’ komt Menno Berkman aan het woord. Hij zegt zijn rekening niet geheel te willen betalen, omdat de NUON het toch maar uitgeeft aan reclames met boeren die zich richten op NUONs ‘core-business’. Het reclamebudget van de NUON is de laatste jaren explosief gestegen.

Karel Aalbers staat op het punt met een mysterieuze geldschieter voor ƒ 100 miljoen Vitesse over te nemen. Hierdoor is de NUON verlost aan zijn verplcihtingen en kan het zich weer richten op stroom maken. De Vitesse-fans staan, getuige de fansite op hem te wachten

Vandaag zou gebeuren waar Rome al twee weken naar toeleefde. De Romeinse pers schreef ook al twee weken over maar één onderwerp. De derby der derby's. De strijd tussen de Stad en de Provincie.'La sfida è la vità' . De laatste derby van het millennium. A.S. Roma tegen de S.S. Lazio.Rick vertrok naar Porta Portese. Naar deze markt, bij de gelijknamige poort, was de Italiaanse Via Via vernoemd. Hier zou dan ook van alles te krijgen zijn en Rick ging dan ook opzoek naar verder verrijking van zijn Interieur. Rick was echter een beetje laat zodat onze Jan des Bouvries slechts modder en tentjes met bontjassen aantrof. Dit leverde echter genoeg spectakel op aangezien hij de Italiaanse vrouwtjes, die even tevoren nog maar net bij de grond konden toen ze in de tram zaten, zich nu met volle overgave op de aanwezige voorraad stortten.Ondertussen had Rick al op de radio gehoord dat het 1-0 voor Roma stond. Even later hingen er overal mensen uit het raam om te vieren dat ook de tweede treffer achter Lazio's doelman Marchegiani lag. Tien minuten later vroeg een kleine mannetje aan onze Romein of hij niet heel blij was dat het al drie-nul stond. Toen Rick even later het café  in zijn straat betrad lag ook de vierde er in. Dit was sinds 1967 niet meer voorgekomen.Rick woonde in een echte Roma-buurt en de hele buurt was door de Pay-per-View naar het café; gekomen. De stemming daalde nog even toen Lazio uit een onterechte strafschop nog even terug leek te komen, maar de giallorossi konden even later hun 37ste overwinning in 113 derby's bijschrijven, terwijl Lazio op een miezerige 26 bleef steken. De rest van de avond was Rome, ewn vooral Piazza Venezia gevuld met feestvierende fans. Tifare è  un dovere per tutti, riuscarci un onore per pochi.